ساندیس خور

هیئتی که در آن دغدغه مبارزه با اسرائیل نباشد؛ ابن زیاد هم سینه می زند!
ساندیس خور

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد...
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت...
ولی بسیار مشتاقم...
که از خاک گلویم سوتکی سازد...
گلوم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش...
تا که پی در پی دم گرم خویش را بر آن بفشارد....
و سراب خفتگان خفته را آشفته تر سازد...
تا بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
انتشار مطالب و نوشته های مـا با ذکر منبع و ارجاع لینک مجاز است.
mail: amin.davari@chmail.ir

پربازدیدترین ها
shobahat
مدیر تارنما

ساندیس خور

هیئتی که در آن دغدغه مبارزه با اسرائیل نباشد؛ ابن زیاد هم سینه می زند!





دانشگاه قبرستان نیست

Monday, 24 Bahman 1390، 11:20 PM

خیلی سعی کردم دلایل مخالفت بعضی‌ها را با مساله دفن شهدا در دانشگاه درک کنم. برای همین هم نوشته‌ها شون رو زیر و رو کردم و دلایلشان را. به امید پیدا کردن دلیلی منطقی برای این مخالفت. نکته جالب اینکه در پس پرده تنوع ظاهری مخالفان (کمونیست‌ها، لائیک‌ها و مذهبی‌ها ) دلایل آنها شباهت بسیاری به هم دارد که این البته خود از عجایب روزگار است که مذهبی‌ها و ضدمذهبی‌ها بر سر ممانعت از دفن شهید در دانشگاه یکدل و همراه  می‌شوند!:

یکی نگران شان دانشگاه است و می‌نویسد:«این کار هم شان شهید و هم شان دانشگاه را پایین می‌آورد و تنها دستاویزی برای سیاست ورزیِ سیاست ورزانِ دنیادوستی می‌شود که برای رسیدن به مطامعشان از نمایش دادن پیکر بی جان و استخوانهای پودر شده آنانی که سبکبال رفته‌اند نیز، کم نمی‌گذارند!»

دوست عزیز دیگری می‌نویسد:«براستی چرا در دانشگاهها دفن شوند و نامشان در قلم و استعداد جوانان امروز تبلور نکند که هرگز جنگ را ندیده اند؟! چرا نام شهداء در بینابین نبرد میان پرتوقعی خودخواهانه اقتدار و آرامش خواهی نسل امروز که یک خواست واقعی است ویران شود؟ و چرا چنین استفاده ابزاری از آنها؟»

این خانم هم که زمانی عضو انجمن به اصطلاح اسلامی بوده، می‌نویسد:«گفتند می‌خواهند شهدا را دفن کنند. محکم‌ترین نمی‌ذاریم عمرم را جواب دادم!… من خواهر شهید بودم می‌دیدم بازی کثیفشان چه بر سر عزت و احترام شهید در بین مردم آورد! مردم به شهید و خانواده اش هم مثل جیره خواران میثاق کننده با جنایات رژیم برخورد می‌کردند!»

و دوست دیگری با تکرار ادعای فتح دانشگاه، می‌نویسد:«واقعیت این است که در داستان “دفن شهدا در دانشگاه”، در واقع شهیدی در دانشگاه دفن نمی شود. این نه به این دلیل است که از تن ِ جانباخته ی راه وطن چیزی باقی نمانده است. مساله‌ی اساسی این است که می‌شد یک جعبه بردارند و روی آن بنویسند “اینجا مال ما است”. بعد همین طیفی که حالا تابوت سر دست می‌گیرد، با آن جعبه هم مقصودش را نشان می‌داد: هدف فتح دانشگاه است»

رادیو زمانه هم از یک دانشجو که عضو انجمن به اصطلاح اسلامی امیرکبیر است، پرسیده :«استدلال دانشجویان برای مخالفت با تدفین شهدا در دانشگاه چیست؟» و او پاسخ می‌دهد: «سعی می‌‏کنم آن را با یک مثال توضیح بدهم؛ وقتی شما به یک میهمانی دعوت می‏‌شوید، اما دوستتان را دعوت نمی‏‌کنند، وقتی شما دوستی را که دعوت نشده، هر چقدر هم انسان بزرگواری باشد، با خود به این میهمانی ببرید، هم به حیثیت صاحب‏خانه توهین کرده‏‌اید و هم احترام دوست خود را زیر سوال برده‌‏اید!» (استدلال را می‌بینید؟! به این می‌گویند یک استدلال علمی و دانشجویی!)

(البته این استدلال شباهت زیادی به استدلال خانم توحیدلو دارد که :«کاش می‌شد صدای محزون شهدای مدفون در دانشگاه را شنید، بدون شک حاضر نبودند بدون خواست میزبان، مهمان ِ خانه‌ای شوند. بدون شک راضی نبودند به بهانه حضورشان میزبان را به زندان بیاندازند!» قبلا نوشته بودم که بسیاری از شهدا خودشان صاحب‌خانه و دانشجو بودند!)

همانطوری که گفتم، همه اینها و نوشته‌های مشابه این را خواندم و سعی کردم از لابلای این سطور، حرفی، استدلالی و دلیلی منطقی برای مخالفت با دفن شهدا پیدا کنم، اما پیدا نشد. نمی‌گویم هیچ دلیلی وجود نداشت، اما آن دلیل و استدلالی که براساس توهم ساخته شود، چه چیزی را می‌خواهد اثبات کند؟! بیشتر این دوستان نگران سو‌ءاستفاده و استفاده ابزاری باند قدرت از اجساد شهدا هستند! هر چه در نوشته‌هایشان جستجو کردم، مدرک و دلیلی برای اثبات این توهم ندیدم که مثلا چطور قرار است از اجساد شهدا در دانشگاه سو‌استفاده شود؟ خوب خیلی راحت و رک بگویید چطور؟ (این مساله را در انتهای همین مطلب توضیح خواهم داد)

اما برخلاف نوشته‌هایی که در بالا خواندید، فکر می‌کنم بهترین، شیواترین، صریح‌ترین و رک‌ترین دلیل مخالفت با دفن شهدا را «رادیو زمانه» در مصاحبه‌اش با یکی دو نفر از مخالفین این اقدام نوشته است. چرا اعتقاد دارم که رادیو زمانه صریح‌تر از بقیه دوستان دلایل مخالفت با دفن شهدا را بیان کرده است؟ بخاطر اینکه رادیو زمانه دیگر برای مخالفت با این اقدام، به سراغ دلایل خیالی نرفته و مستقیما درد اصلی را لو داده است! نوشته‌های پایین را از زبان عضو انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه و وکیل دانشجویان بازداشت شده و سعید پیوندی بخوانید:

«دفن شهدای گمنام در دانشگاه‌‏ها، با توجه به فضای عزاداری همیشگی، روحیه‌‏ی شهادت دوستی و مرده‌‏پرستی کلی که بر ذهنیت و فرهنگ نیروهای حاکم در ایران مسلط است، نه تنها در جهت تحمیل فرهنگی که در آن شهادت و مرگ مرکزیت دارند، بلکه بیشتر در این جهت است که از طریق حرکاتی چنین نمادین و سمبلیک، شادی طبیعی‌‏ای را که یک جوان در این سن می‏‌تواند داشته باشد، محدود کنند و از او بگیرند!

چون دفن این شهدا، هیچ نوع ارزش واقعی در دانشگاه ندارد، جز این‌که بخواهند بر فرهنگ عادی و طبیعی زندگی جوانان تأثیری منفی و ضد شادی بگذارند! امروز رویارویی دو فرهنگ در دانشگاه‏‌ها وجود دارد؛ فرهنگی که به دنبال برخوردی مبتنی بر شهادت و تقدیس مرگ است، در مقابل فرهنگ عمومی دانشجوها‏ که بیشتر به آینده، زندگی و به مسایل امیدوار کننده‌‏‏تر نظر دارد!

باید توجه داشت که دانشجویان به محیطی زنده و شاداب نیاز دارند. محیطی که صرفاً باید آکادمیک باشد. فضای دانشگاه، یک فضای علمی است و دست زدن به چنین کارهایی جز در جهت سیاسی کردن یا برخورد ایدئولوژیک با دانشگاه یا برخورد مستقیم با دانشجویان، معنای دیگری ندارد!

از بین بردن فضای نشاط در محیط دانشگاهی، هم‌‏چنین برگزاری مراسم و برنامه‌‏های مختلف از سوی گروه‏‌هایی که هیچ وابستگی به دانشگاه ندارند، به بهانه وجود اجساد شهیدان در دانشگاه امیرکبیر، یقیناً امر خوشایند و دلچسبی برای دانشجویان نیست.»

درود بر رادیو زمانه که لااقل اسیر پنهان‌کاری و ریاکاری بعضی افراد نشد و صاف و پوست‌کنده مشکل اصلی دفن شهدا را بیان کرد! بنابراین نتیجه می‌گیریم که مشکل اصلی دانشجویان مخالف، همان مخالفت با «مرده‌پرستی و ترویج روحیه شهادت دوستی و تحمیل فرهنگی است که در آن شهادت مرکزیت دارد!» یعنی نگرانی از ترویج فرهنگ شهادت در محیط علمی دانشگاه! خوب ترویج این فرهنگ چه اشکالی دارد؟ اشکالش این است که روحیه شادی را از دانشجویان ما می‌گیرد!

اینجاست که من فکر می‌کنم مشکل میان ما و آنها، تفاوت دیدگاه‌های ماست، یعنی تفاوت و اختلاف بنیادی فرهنگ دینی و فرهنگ سکولار. آنچه یک جامعه دینی را از جامعه سکولار و کلیه جوامع مدرن و جامعه مدنی متمایز می‌کند، تکیه و تاکید جامعه دینی بر اخلاق و فرهنگ دینی است که ایثار و فرهنگ شهادت و شهادت‌دوستی هم جزوی از آنهاست. این را مقایسه کنید با فکر و نظر آدمهایی که اصولا شهادت و ترویج آنرا خشونت و خشونت‌آفرین می‌دانند! (حال به شعار برخی دانشجویان مخالف توجه کنید: پروژه دفن شهید در ‏راستای اسلامی کردن دانشگاه ها!!)

مشکل بعدی اینست که زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا گرفتاری‌های دیگری را هم در پی خواهد داشت. اگر امروز بعضی‌ها بپذیرند که بقایای بدن شهدا در دانشگاه دفن شود، فردا هم باید منتظر تبعات بعدی آن باشند. چه تبعاتی؟ مسائلی از قبیل: بزرگداشت مقام شهدای جنگ تحمیلی، بزرگداشت یاد و خاطره 8 سال دفاع مقدس! افشای خیانت‌های صورت گرفته از سوی منافقین و گروه‌های ضدانقلاب در طول 8 سال جنگ تحمیلی، پذیرفتن مواضع امام و اسلام انقلابی، بازخوانی نامه‌ها و دستورات امام خمینی، بازخوانی وصیت‌نامه شهدا که «امام را دعا کنید، پیرو ولایت فقیه باشید! حافظ خون شهدا باشید، مراقب ضدانقلاب باشید!» و …  و این شاید همان چیزی باشد که دوستان در نوشته‌هایشان از آن ترسیده‌اند! (مثلا استفاده ابزاری از وصیت‌نامه شهدا !!!)

البته بعضی‌ها هم هستند که مشکل اساسی با مساله جنگ و دفاع مقدس دارند: آنهایی که منتقد جنگ هستند، آنهایی که جنگ 8 ساله ما را دفاع مقدس و مشروع نمی‌دانند، آنهایی که هنوز شهدا را قربانیان جنگ می‌نامند، آنهایی جنگ 8 ساله را، جنگ «6 + 2» ساله می‌نامند که در 6 سالش ما متجاوز بودیم! آنهایی که کلا ایران را متجاوز به خاک عراق می‌دانند! و آنهایی که دلیلی برای بزرگداشت جنگ نمی‌بینند!

خوب طبیعی است که همه اینها از تبعات و اثرات بعدی دفن شهدا محسوب می‌شود. اگر امروز افرادی نتوانند مانع دفن شهید در دانشگاه بشوند، آیا فردا می‌توانند از اثرات بعدی آن ممانعت کنند؟ بطور یقین خیر. برای همین هم فکر می‌کنم ای کاش شهدا را جاهای دیگر هم دفن می‌کردند. مثل مساجد، حوزه‌های علمیه و …(دقت کنید که مخالفت با دفن شهدا، لزوما به معنای مخالفت مخالفان با خود شهدا نیست!)

ایثار و شهادت در شمار عالی ترین مفاهیم الهی و حاصل متعالی ترین ارزشهایی است که می تواند جامعه انسانی را به تکامل و تعالی برساند و والاترین برکات را به آن ببخشد.پیام و آرمان شهدا به دلیل عظمت مرتبه ای که شهدا بدان دست یافته اند عالی ترین پیامها و از جنس پیام انبیاء الهی است. شهدا، فرزندگان و برگزیدگان نسل خود بوده اند و اصلی ترین پیام آنها برای نسل امروز پیموندن طریق الله، طریق عزت، آزادی و سعادت و سربلندی دنیا و آخرت است. در شرایط کنونی که با مسائلی نظیر تغییر نسل ها، نیاز روز افزون نسل جوان به ارزشهای متعالی اسلامی در جهت پیمودن مسیر پیشرفت همه جانبه و تحقق تمدن عظیم اسلامی ، تهاجم فرهنگی دشمنان و تلاش مذبوحانه ایادی داخلی آنان در جهت جدائی  آینده سازان کشور از ارزشهای والای انقلاب اسلامی مواجهیم، ترویج فرهنگ شهادت و ایثار به عنوان والاترین میراث انقلاب اسلامی و هشت سال دفاع مقدس وظیفه‌ای است که بر عهده همه دلسوزان نظام می باشد. بی شک ترویج فرهنگ ایثار و شهادت از راههای متعددی امکان پذیر است که یکی از مؤثرترین آنها حضور اجساد مطهر شهدا در مراکز آموزش عالی و دانشگاه‌های کشور می باشد. در ادامه به بررسی آثار و نتایج این حضور می پردازیم:
شهادت و هدایتگری
در متون و آموزه های دین مبین اسلام جایگاه ویژه ای برای «شهید» و «شهادت» در نظر گرفته شده است و از «قداست» خاصی برخوردار است. اگر کسی با مفاهیم اسلامی آشنا باشد، در عرف خاص اسلامی، احساس می کند که هاله ای از نور کلمه «شهید» را فرا گرفته است. «وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیاء عِندَ رَبِّهِمْ یرْزَقُونَ فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَیسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِینَ لَمْ یلْحَقُواْ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَیهِمْ وَلاَ هُمْ یحْزَنُونَ؛[1] هرگز نپندارید کسانی که در راه خدا کشته می شوند مردگانند، بلکه زنده به حیات ابدی شدند و در نزد خداوند متنعم خواهند بود، آنان به فضل و رحمتی که خداوند نصیب آنها گردانیده شادمانند و بشارت و مژده می دهند به کسانی که هنوز به آنان نپیوسته اند و بعدا در پی آنها برای آخرت خواهند شتافت که از مردن هیچ نترسند و از فوت متاع دنیا هیچ غم نخورند». امام علی(ع) نیز می فرماید:« خدا شهدا را در قیامت بِاَبهاء و جلال و عظمت و نورانیتی وارد می کند که اگر انبیا از مقابل اینها بگذرند و سوار باشند به احترام اینها پیاده می شوند.» و آیات و احادیث بسیار زیادی که همه بیانگر جایگاه، قداست و ارزش والای شهید در اسلام هستند. چرا؟ چون «همه گروه های خدمتگزار در جامعه، مدیون شهدا هستند؛ عالم در علم خود و فیلسوف در فلسفه خود و مخترع در اختراع خود و معلم اخلاق در تعلیمات اخلاقی خود نیازمند محیطی مساعد و آزادند تا خدمت خود را انجام دهند ولی شهید آن کسی است که با فداکاری و از خودگذشتگی خود و با سوختن و خاکستر شدن خود محیط را برای دیگران مساعد می کند. مثل شهید مثل شمعی است که خدمتش از نوع سوخته شدن و فانی شدن و پرتو افکندن است تا دیگران در این پرتو که به بهای نیستی او تمام شده بنشینند و آسایش بیابند و کار خویش را انجام دهند. آری، شهدا شمع محفل بشریت اند؛ سوختند و محفل بشریت را روشن کردند. اگر این محفل تاریک می ماند هیچ دستگاهی نمی توانست کار خود را آغاز کند یا ادامه بدهد»[2] بر این اساس است که حق شهید از حق تمام کسانی که از راه علم، فلسفه و اندیشه، صنعت و اختراع و اکتشاف و اخلاق و حکمت عملی و... به بشریت خدمت کرده اند، بالاتر است.
البته احترام و ارزش والای شهید، اختصاص به جامعه ما ندارد بلکه در سایر جوامع و فرهنگ ها برای شهید مقام و جایگاه ویژه ای قائلند و این دقیقا به خاطر نقشی است که شهید هم در زمان حیاتش و در جهاد و مبارزه با دشمنان و دفاع از میهن و دین خود انجام داده و هم بعد از کشته شدنش به عنوان الگو، نماد واسوه پایداری و حماسه سازی و جانفشانی در راه دفاع از کشور و آرمان های آن ایفا نموده است. به فرموده شهید بزرگوار استاد مطهری « خون شهید هر قطره اش تبدیل به صدها قطره و هزارها قطره، بلکه به دریایی از خون می گردد و در پیکر اجتماع وارد می شود. لهذا پیامبر اکرم(ص) فرمود: «ما من قطره احب الی الله عز و جل من قطره دم فی سبیل الله؛[3] هیچ قطره ای در مقیاس حقیقت و در نزد خدا از قطره خونی که در راه خدا ریخته شود بهتر نیست. شهادت تزریق خون است به پیکر اجتماع؛ این شهدا هستند که به پیکر اجتماع و در رگ های اجتماع - خاصه اجتماعاتی که دچار کم خونی هستند - خون جدید وارد می کنند» بزرگترین اثر و خاصیت شهید حماسه آفرینی اوست. در ملت هایی که روح حماسه، مخصوصاً حماسه الهی می میرد بزرگترین خاصیت شهید این است که آن حماسه مرده را از نو زنده می کند، لهذا اسلام همیشه نیازمند به شهید است، چون همیشه نیازمند به حماسه آفرینی است، حماسه های نو به نو و آفرینش های جدید بر این اساس دیگر شهدای گمنام، مجهول الهویه نیستند هر چند نام و نشان خانوادگی ندارند، اما بزرگترین شناسه و مشخصه دینی و ملی را با خود داشته و برای تمام جامعه و نسل های آینده کاملاً شناخته شده می باشند و بر این اساس بدن شهید هم در اسلام از جایگاه و قداست ویژه ای برخوردار است؛ بدن شهید یک «جسد متروح» است؛ یعنی جسدی است که احکام روح بر آن جاری شده است، همچنان که جامعه شهادتش «لباس متجسد» است؛ یعنی حکم روح بر بدن جاری شده و حکم جاری شده بر بدن، بر لباس و جامعه وی جاری شده است.[4] لذا براساس دستورات و آموزه های حکیمانه اسلام، شهید با همان لباس خود دفن شده و احتیاج به غسل و کفن ندارد. بنابراین شهدا سرمایه و ذخایر عظیم هر ملتی هستند که باید تا آنجا که ممکن است از این سرمایه ها برای جامعه و نسل های آینده به عنوان الگو و اسوه بهره گرفت.
نیازمندی دانشگاه ها
از منظر بنیانگذار کبیر انقلاب ؛ « دانشگاه مبدأ همه تحولات است». این بدان معناست که دانشگاه می‌تواند نقش تحول آفرینی را در جامعه ایجاد کند امروزه نقش و جایگاه دانشگاه بسیار فراتر از گذشته است و می‌تواند در تمام شئون جامعه اعم از سیاست، فرهنگ و اقتصاد ایفای نقش کند و منشاء دگرگونی و تحول در اشاعه ارزشهای اجتماعی، علم و فناوری باشد. در نظام جمهوری اسلامی، دانشگاه‌ تنها یک بنگاه تأمین کننده نیروی انسانی متخصص برای جامعه و بنگاه‌های اقتصادی نیست، بلکه نهادی است که می‌تواند رهبری حرکت و ایجاد تحول در زیر ساختهای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جامعه را در دست بگیرد. همچنین مرکز ایجاد الگوهای صحیح رفتار اجتماعی، حافظ سنت های علمی و فرهنگی جامعه، عامل تعمیق وفاق اجتماعی، بهبود کیفیت زندگی مردم، تعالی دهنده سطح تبادل عقاید و تجربیات در درون جامعه و مرکزی برای پرورش خلاقیت نسل جوان و میدان دادن به اندیشه‌های نو و جسارت‌های علمی است. دانشجوی متعهد همه پدیده‌ها را چونان آیات الهی مطالعه و بررسی می‌کند و حتی به علوم تجربی با ماهیتی دینی و الهی می‌نگرد.[5] و بدین گونه است که دانشگاه جایگاهی مقدس در جامعه اسلامی می یابد.[6]
علی رغم تحولات عظیمی که پس از پیروزی انقاب اسلامی در دانشگاهها و مراکز مختلف آموزش عالی کشور به وجود آمده، بررسی واقیعات بیانگر آسیب ها یی است که باعث گردیده وضعیت موجود دانشگاهها و کارکردهای آن را با جایگاه ایده آل دانشگاه فاصله داشته باشد. مدرک سالاری و مدرک گرایی، تبلیغات دینی ناکارآمد، فقدان انگیزه دانشجویان برای تلاش و سخت کوشی در راه علم، خودنمایی، جاه طلبی، برتری جویی و فردگرایی عوامل بازدارنده توسعه علمی ایران هستند.[7] همچنین به دلیل اتخاذ برخی مدلهای توسعه در کشور، ارزش های اجتماعی از سنتی به سوی مدرن، از ساده زیستی به تجمل، از کمک و همیاری و ایثار و گذشت برای جامعه به سودجویی فردی و از ارزش قناعت به ارزش ثروت و از انسجام به فرد گرایی و ازارزش دین و خدا به ارزش پول و دنیا حرکت کردند.[8] و البته دستگاه ها و متولیان فرهنگی نیز، در انتقال این ارزش های انقلابی و دینی به نسل دوم و سوم انقلاب و حتی تعمیق آن ها برای نسل اول انقلاب، سهل انگاری و کم کاری هایی داشته اند که موجب فاصله گرفتن تدریجی برخی از افراد جامعه- به خصوص جوانان- از ارزش های اسلامی شده است.
ارتباط نسل های انقلاب
یکی از برکات دفاع مقدس شکوفایی ورشد استعدادهای معنوی واخلاقی جامعه به ویژه نسل جوان آن دوران بود. دستاورد این تلاش بزرگ، نمایان شدن جلوه هایی از فرهنگ ایثار وشهادت است که می تواند ضامن عزت، اقتدار، معنویت واخلاق جامعه باشد، این فرهنگ یکی از راههایی است که سلامت ومعنویت جامعه به ویژه نسل جوان را تضمین خواهد کرد. اگر چه فرهنگ جهاد وشهادت درذات دین اسلام وبه ویژه تشیع علوی وجود دارد، ولی برای نهادینه کردن این فرهنگ غنی وعزت بخش باید تلاش نمود تا آن را به صورت فرهنگ عمومی درجامعه درآورد وبرای انجام این امر مهم بایستی به نحوی اقدام نمود که آثار وپیامدهای مثبت آن برای نسل جوان وحاضر که بستر انتقال این فرهنگ به نسل های بعدی است، پذیرفته شود.
زمان می‌گذرد کسانی پا به عرصه هستی می‌گذارند که نه فضای انقلاب را درک کرده اند، نه طعم سختی‌ها و دشواری‌های آن را چشیده‌اند. اینجاست که تدفین شهدا اهمیت پیدا می‌کند. اگر این نسل که جنگ را ندیده است، از آنچه بر کشورش گذشته بی‌اطلاع باشد، با فرهنگ اسلافش پیوند نخورد، یقیناً استحاله فرهنگی او را به سمت و سویی سوق خواهد داد که منافع ابر قدرتان اقتضا می‌کند. یقین کنیم که دشمنانمان بیکار ننشسته اند تا ما با حیثیتشان در عرصه جهانی بازی کنیم. ازاین رو باید همواره با نگاهی به گذشته قدم در راه گذاشت.
احیای فرهنگ جهاد و مبارزه
تاثیر شگرف فرهنگ پربار ایثار و شهادت درگستره جهان بینی ملل دینی از جلوه ممتازی برخوردار است این فرهنگ با هویت قدسی خود توانایی سرشاری را در متأثر ساختن نهادهای اجتماعی وساختارهای سیاسی به انضمام بافت فرهنگی جامعه دارا می باشد وبی شک برترین اصل برای کسب رشد اجتماعی محسوب می شود. شهادت که نتیجه سلامتی روان، روحیه شجاعت وانتخاب آگاهانه است، مقاومت وپویایی جامعه را به دنبال دارد. چرا که ریشه درقدرت، صبر واستقامت ومبارزه با کفردارد واین عوامل درمجموع مقاومت جامعه را بالا برده واجتماعی را محرک وپویا می سازد.[9]
اگر دیروز فرهنگ جهاد و مبارزه زنده شد و از زیر بار استبداد و متجاوزین نجات یافتیم و جنگ گرم پایان گرفت باید امروز به یاد داشته باشیم که دشمن از بین نرفته و همچنان در دشمنی خود مصمم است. دشمنی که دیروز از مرزهای جغرافیایی راه وطن ما را پیش گرفته بود، امروز از مرزهای فکری و فرهنگی در حال تجاوز و دشمنیست. و الحق و الانصاف که این جنگ بسی خطرناک تر و جانکاه تر است. باید در این میدان جنگ فرهنگی دست خالی و بی طرف نبود. باید هوشیار بود. حضور شهدا عامل یادآورنده و کمکی بر این مهم است.
سرعت بخشی به توسعه کشور
شهدا بزرگترین اسطوره های فداکاری، ایمان و عزت ایران اسلامی می باشند و با گسترش و تعمیق فرهنگ ایثار و خودباوری می توان به توسعه، پیشرفت و آبادانی کشور شتاب بیشتری بخشید و آن را در راستای اهداف والای اسلامی هدایت نمود. برای تولید علم و تکنولوژی، مجاهدت و سخت‏کوشی برای پیشرفت کشور، حفظ آرمان‏های متعالی و تکیه بر معنویت و ایمان نقش ممتاز و پیشتاز خویش را ایفا می نماید.  و در این میان نباید از «تولید علم و فناوری همراه با ایمان و تعهد» غافل ماند؛ علمی که شرط اول استقلال و پیشرفت جامعه است و ایمانی که منجی جهان معاصر است و به سخن سید شهیدان اهل قلم، سید مرتضی آوینی:
«ایمان، منجی جهان فردا است؛ چنان که منجی ایران شد و انقلاب اسلامی را به سرچشمه جوشان انقلاب معنوی و دینی در سراسر جهان مبدل کرد.»
خاکسپاری پیکر شهدای جنگ تحمیلی در دانشگاه ها که محل تولید اندیشه و فکر می باشد، علاوه بر هویت بخشی و ایجاد انگیزه مضاعف در راستای ایفای وظایف دانشجویی، همواره یادآور این موضوع مهم می باشد که  عزت، استقلال و امنیت امروز کشور در سایه فداکاری های شهدا حاصل شده است. مقام معظم رهبری در خصوص تشییع و تدفین پنج شهید گمنام در دانشگاه تهران می فرماید: « از این اقدام هوشمندانه و متعهدانه سپاسگذاری و قدردانی می کنم.این تکریم شهیدان عزیز ایران است که جان خود را نثار هدف های والا کردند و رضای خداوندی را بر آرزوهای حقیر مادی ترجیح دادند. سلام خداوند بر آنها باد.»[10]
ایجاد فضای معنوی
تدفین و حضور شهیدان در دانشگاه یک تذکر برای انسانهاست و تبیین فرهنگ ایثار و شهادت برای حفظ استقلال کشور می‌باشد. یکی از مهمترین فواید حضور شهدا در بین دانشجویان بوجود آمدن یک فضای روحانی و معنوی است. مکانی برای توجه به معنویات. جایی برای عبادت و توجه به خدا و توسل  به اولیای الهی. توجه به ارزش‌های دینی و پررنگ نمودن و برجسته کردن آن. برقراری رابطه با دوستان خدا که همان شهدا باشند و بهره بردن از آنها. برپایی مراسمات دینی و مذهبی. حتی جایی برای فکر کردن و آرامش گرفتن. تدفین شهدای گمنام در دانشگاه، باعث ایجاد فضایی معنوی در کنار تحصیل و یادگیری علوم مختلف می‌شود.
دانشگاه قبرستان نیست!
علی رغم برکات و آثار متعددی که طرح مذکور برای دانشگاه و دانشگاهیان دارد، عده‌ای که احتمالا قبور این شهدا را مانعی برای تحقق افکار و اعمال انحرافی و شیطانی خود در دانشگاه می دانند، در صدد شبهه آفرینی بوده و نسبت به طرح تدفین شهدا در دانشگاهها معترضند با بهانه هائی از این قبیل که مگر اینجا قبرستان است و چرا محیط علمی دانشگاه را به هم می زنید؟ و یا اینکه «با تدفین شهدا در دانشگاه، دانشگاه تبدیل به گورستان می شود»!
البته این از مسلمات است که دانشگاه قبرستان نیست. قبرستان جاییست برای دفن روزانه‌ی مردگان. اما شهید که مرده نیست. اینان که شهیدان را مرده می پندارند آیا قرآن نخوانده اند که «وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیاء عِندَ رَبِّهِمْ یرْزَقُونَ». شهدا هیچگاه در قبرستان نبوده اند که جایشان در گلستان شهدا و باغ رضوان و بهشت زهرا بوده است و به خاک آبرو و طهارت داده اند که «طابت الارض التی فیها دفنتم». آیا تدفین شهدا در دانشگاه کمترین سپاس از ولی نعمتانی نیست که با جان و مال و آبرو فداکاری کردند و عزت، امنیت، استقلال و آزادی و سربلندی امروز ما از فداکاری دیروز آنهاست. به علاوه مگر شکل گیری بینش و دانش و جهت گیری این دو جدای از گرایش است؟ امامان بزرگوار شیعه نظام فکری و علم و دانش شیعه را بر محور گرایش و عاطفه به حضرت سیدالشهدا سامان دادند. اقامه یاد و نام حضرت سیدالشهدا علیه السلام محور گرایشات و کانون جوشش عاطفه جامعه شیعی بوده است که به اندیشه، دانش و رفتار شیعه جهت داده است و مگر امروز تحقق نهضت نرم افزاری در جامعه ایران که افق خود را دست یابی به تمدن اسلامی قرار داده است بی نیاز از نام و یاد شهیدان است که بهترین موتور محرک و انگیزه ما هستند. ما امروز هم نیازمند همت حاج همت، اخلاص کاوه و برونسی، توکل باکری، ابتکار باقری، مسئولیت پذیری زین الدین، سخت کوشی خرازی و کاظمی و ایمان صیاد و چمران هستیم. اگر سیدالشهدا علیه السلام خورشید هدایت است که «ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه»، اینان با اقتدا به حسین علیه السلام ستارگان هدایت اند و «باالنجم هم یهتدون» راه را با اینها می شود پیدا کرد.[11] حضور  اجساد مبارک شهدا بهترین تذکری است به همه دانشگاهیان از استاد تا دانشجو که مبادا در زرق و برق مادیات، مدرک و پست و مقام، «هدف واقعی» و «خود » را گم کنیم. یادمان نرود ما در محضر خداوندیم، روزی، ما هم خواهیم مرد و به سرای ابدی خواهیم شتافت. این ‌کمترین اثری‌ است که بر بودن این عزیزان در جلوی چشم ما مترتب است و به تعبیری «وکفی بالموت واعظا» امّا اینها شهید و الهام بخش هستند.
چرا اکنون ؟
برخی نیز با این بهانه که «چرا در زمان حضرت امام (ره)و  قبل از این، به این امر مبادرت نمی ورزیدند؟» در صدد شبهه آفرینی و ایجاد بدبینی به این طرح فرهنگی هستند. و حال آنکه زمان حضرت امام (ره)، فضای جامعه و دانشگاه، فضای جبهه، شهادت و ایثار بود و ضرورتی بر اجرای چنین طرح هائی احساس نمی شد ؛ علاوه بر شهادت تعدادی از دانشجویان، و مشارکت دانشگاهیان در مراسم های شهدا، بسیاری دانشجویان و اساتید شخصاً در جبهه حضورداشتند و با برگشت به دانشگاهها، فرهنگ ایثار و شهادت را به مراکز آموزش عالی منتقل می نمودند. اما در شرایط کنونی به دلایل متعددی از تهاجم فرهنگی گرفته تا اشتغالات دنیوی و...، دیگر خبری از آن فضای ملکوتی نیست. از سوی دیگر دفن اجساد مطهر شهدا در دانشگاه ها، مراکز علمی و دیگر مکان های عمومی برنامه ای بود که از سال 1380 و در راستای زنده نگه داشتن خاطرات جانفشانی جوانان این مرز و بوم مطرح گردید هر چند به دلیل مخالفت برخی تحقق نیافت. بر این اساس ایجاد یادمانهای شهدا در مراکز آموزش عالی با توجه به تعداد و تنوع جوانانی که در آن مشغول به تحصیل هستند در سوق دادن آنها به سوی اهداف و آرمانهای معنوی مانند ایمان، جهاد، شهادت و ایثار، در تلطیف فضای دانشگاه بسیار موثر است. حضرت امام خمینی (ره) در زمینه اهمیت فرهنگ شهادت و نیاز جامعه بدان می فرماید: «... خون‌شهیدان‌ برای‌ ابد درس‌ مقاومت‌ برای‌ جهانیان‌ داده‌ است‌ و خدا می‌داند که‌ راه‌ و رسم‌شهادت‌ کور شدنی‌ نیست‌ و این‌ ملت‌ها و آیندگان‌ هستند که‌ به‌ راه‌ شهیدان‌ اقتدا خواهندنموده‌ و همین‌ تربت‌ پاک‌ شهیدان‌ است‌ که‌ تا قیامت‌ مزار عاشقان‌ و عارفان‌ ودلسوختگان‌ و دارالشفای‌ آزادگان‌ خواهد بود، خوشا به‌ حال‌ آنان‌که‌ با شهادت‌ رفتند.»
آری شهید روح عزت و آزادگی را در کالبد جان ملت می دمد و آنان که خود تسلیم دشمن اند و در پی تسلیم کشور به دشمن، از نورافشانی شهیدان و تزریق روحیه عزت و غیرت و حماسه و فرهنگ شهادت به این ملت و قشر نخبه آن بیمناک اند. شهید نورافشانی می کند و این برای شب پرستان قابل تحمل نیست. شهید و ارتباط با شهدا نورانیت و معنویت به ارمغان می آورد و این فضا را برای گفتمان پوسیده و منحط سکولار تنگ می کند. گویا تدفین شهدا منجر به شکست تفکری خاص می‌شود. براستی آنان که سر به ولایت خورشید نسپرده اند از نور هدایت ستارگان هم بهره ای نخواهند برد. در هر صورت هرگز نباید به این سمبل های مقاومت و این سرمایه های عظیم ملی و نقش سازنده آنان بی توجه بود. همان طور که مرحوم دکتر علی شریعتی در اهمیت این موضوع می گوید: «... پرورش انسان - مذهب، اخلاق، تعلیم و تربیتی- جز این نیست که همه انسان ها را با پیوند به این نمونه های ممتاز، یعنی تأسی به اینان که «اسوه» اند و چشم داشتن در اینان که «شهیدند» به انسان حقیقی یعنی حقانیت انسان نزدیک کنیم»[12] و به فرموده رهبر فرزانه انقلاب اسلامی ؛ «تکریم شهیدان، تکریم ایثار و اخلاص است. تکریم دلهای نورانی و جان های لبریز از صفا و نورانیت است. از کار شما قدردانی می کنم. رحمت خدا بر شهیدان عزیز باد.»[13]
پیام رهبر معظم انقلاب به مناسبت تشییع شهدای گمنام در دانشگاه تهران: «از این اقدام هوشمندانه و متعهدانه سپاسگزاری و قدردانی می کنم. این تکریم شهیدان عزیز ملت ایران است که جان خود را نثار هدف های والا کردند و رضای خداوندی را بر آرزوهای حقیر مادی ترجیح دادند. سلام خدا بر آنان»

پی نوشت ها:
[1] - سوره آل عمران، آیات 170 – 169.
[2] - قیام و انقلاب مهدی، مقاله شهید، استاد مطهری، انتشارات صدرا، 1374، ص90 – 66.
[3] - وسایل الشیعه، حر عاملی، دارالکتب الاسلامیه، ج 1، ص 8.
[4] - قیام و انقلاب مهدی، پیشین، ص 69.
[5] - آموزش عالی، توسعه و تقویت ارزشهای اسلامی، احمد حیدری، خبرنامه آموزش عالی.
[6] - آیت الله جوادی آملی، قداست دانشگاه اگر قوی‌تر از حوزه نباشد کمتر نیست، خبرگزاری فارس، 1385/2/2.
[7] - فرامرز رفیع پور، موانع رشد علمی ایران و راه حل های آن،1381، ص 38-50.
[8] - توسعه و تضاد، فرامرز رفیع پور، تهران: شرکت سهامی انتشار، 1380، ص 552.
[9] - آثار و پیامدهای فرهنگی فرهنگ ایثار وشهادت، وبلاگ جاده خاکی ؛، دانشگاه و فرهنگ ایثار و شهادت، مشهد: ستاره ها، ج 1 و 2، 1385.
[10] - 15 دی 1387،به نقل از شبکه خبر دانشجو.
[11] - پابوس شهیدان دانشگاه شریف، یک جانباز، روزنامه کیهان، چهارشنبه 13 اردیبهشت 1385.
[12] - دکتر علی شریعتی، مجموعه آثار ش 26، تهران: نشر آمون، چاپ هفتم، 1375، ص 561.
[13] - متن پیام حضرت آیت الله خامنه ای به مراسم تدفین شهدای گمنام، 87/8/3.

آهستان
علیرضا محمدی porseman.org

نظرات  (۲۱)

18 Khordad 93 ، 22:48 خانم معلم
شهدا مرده نیستند که بگوئیم حتما باید در قبرستان دفن شوند
انها زنده اند .ان الذین قتلوا فی سبیل الله احیاء عند ربهم یرزقون
26 Aban 93 ، 12:55 کوروش
دلایل مخالفت بعضی‌ها را با مساله دفن شهدا در دانشگاه

1-خاطرتان باشد وقتی حکومت قبلی شاهنشاهی سقوط کرد خلخالی که( به مرگ عجیب و غریب مرد) قبور رضا شاه را تخریب و......
این احتمال هست که وقتی رژیم مثلا مقدس جمهوری اسلامی هم سقوط کرد این جوانهای بی تقصیر شهید که در مراکز عمومی من جمله دانشگاهها دفن باشند پس از سقوط از قبرشان دربیاورند و.....
پس بهتر است مرده در قبرستان دفن شود

2-با نظر سنجی از خود دانشگاهها- غریب به اتفاق دانشجویان نمیخواهند محل تحصیل ایشان مرده و قبر و قبور باشد.

3-یه و صیت مرده ها رجوع شود خیلی ها تمایل ندارند قبرشان دانشگاه باشد چون محیط دانشگاه خودتان میدانید..........
4- باز م بگم...............................
26 Aban 93 ، 18:55 محمّدجواد
کاملاً درسته.............موافقم؛
08 Azar 93 ، 13:20 کوروش
اما شهید که مرده نیست. اینان که شهیدان را مرده می پندارند آیا قرآن نخوانده اند که «وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیاء عِندَ رَبِّهِمْ یرْزَقُونَ».
sandiskhor.blog.ir

فتاوای اکثر مراجع تقلید خودتان:((غیر رسمی))
هرکس در هر راهی که می پندارد حق است و درآن راه کشته شود شهید محسوب میشود

مثلا دانشجویی که علیه حکومت ایران قیام میکند چون خود را محق میداند شهید است.

فتاوای حکومتی(رسمی):
در زمانه حکومتهای قبلی((بقول این رژیم:اباطیل)) هرکسی در راه وطن خود کشته و برای حکومت خود کشته میشد شهید محسوب میشد..


حالا بماند کسی در را خانواده جهاد کند ویا در راه علم
پاسخ:
مثلا برادران داعشی چون در راه عقیده خود کشته میشوند پس شهیدند!!!
10 Azar 93 ، 14:28 کوروش
پاسخ:
مثلا برادران داعشی چون در راه عقیده خود کشته میشوند پس شهیدند!!!
sandiskhor.blog.ir

آره عزیزم
مگه در مصاحبه شان بلغور نمیکنند که مابرای اجرای خلافت اسلامی پا به میدان گذاشتیم-اصلا فتاوای فقهای خودتان را رویت کنید بعد سواد تان را...............

حالا تو شهدای اونا را ملعون قلمداد کن اونا هم شهدای مار رافضی و غیره........
منظورم اینه یک شهید از منظر خدا داریم و
یک شهید از منظر حکومتها
چه بسیار ادمها توسط همین حکومتها احساساتی میشند و خود را فدای خواسته حکومتها وگروهها میکنند

شهدای مجاهدین خلق یا همون منافقین به اصطلاح شما

فقط عقل کم باشد انسان سریع تحت تاثیر و ابزار شهید شدن میشود قرار میگیرد.

مانند شهدای کوچک ما



زمان شاه از این شهادت و شهید خبری نبود همه آسوده بودیم
11 Azar 93 ، 16:46 کوروش
رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران کشور: 75 درصد از فرزندان ایثارگران در دانشگاه آزاد اسلامی تحصیل می‌کنند.

لطفا کاربران محترم وعاقل و دانا متن بالارا تحلیل کنند.
16 Azar 93 ، 03:10 محمدرضا شیخی
سلام علیکم

آقای کوروش مؤمن!!!

مافقین به اصطلاح ما؟مگر به اصطلاح شما آنها منافق نیستند؟پس حتما خودت اون آدم کش های وحشی رو قبول داری که میگی منافقین به اصطلاح شما

تناقض هم حدی داره

همین تو که سنگ کوروش رو به سینه میزنی چقدر کوروش رو میشناسی؟

دانشجویانی که علیه حکومت جمهوری اسلامی اغتشاش کردند اکثرا معتقد به بی حجابی هستند در حالی که در کتیبه های همین جناب کوروش بانوی ایرانی با حجاب کامل نقش و نگار شده

اینقدر خودتون رو به کورورش نچسبونید

کورورش خیلی مظلومه به خدا
16 Azar 93 ، 13:00 کوروش
همین تو که سنگ محمد رضا رو به سینه میزنی چقدر محمد و رضا (امام رضا و نبی حضرت محمد) خودتان را رو میشناسی؟

این منافقان به اصطلاح شما حکومت و دولتمردان ایران قبول ندارند. زور نیست

اینها در فرایندی مخالف حکومت ایران شدند و عیله حکومت وقت ایران مسلح شدند و تاوانشان و نتایج خودشان چه بد و خوب خواهند دید .بحث من علمی است طرفدار رژیم شما و دشمنانش نیستم و علاقه اهم ندارم بشوم.

من برای خودم و امثال خودم هستم



فتاوای اکثر فقهای شیعه:
هرکس در راه عقیده و فکر خود تلاش کند و کشته شود شهید محسوب شود.

حتی دانشجویان مخالف نظام
بروید تعریف شهید را فقهاتون بپرسید
16 Azar 93 ، 14:35 کوروش
در مباحث باید هر گروه را به اسمس که مینامد نام ببریم.

بعنوان نمونه:

وهابی ها به شیعه ها رافضی میگویند

شیعه هابه اهل سنت ناصبی و وهابیت و....

مجاهدین به رژیم ایران حکومت آخوندی
حکومت ایران به اسرائیا غده سطانی

اسرائیل به ایران بنیاد گرا


بازم بگم بازم بگم



آیا اسم تو ترکیبی از محمد و رضا هستند تو واقعا به همین صفتی

من کوروش را بعنوان کاربری برگزیدم

میخاهی از این به بعد بزارم اسرائیل یا آخوندک یا مجاهد


16 Azar 93 ، 15:21 کوروش
نقد حکیمی به دفن کشته‌شدگان جنگ (شهدای دفاع مقدس) در دانشگاه‌ها

وی در این باره در یکی از آثارش چنین بیان کرده:

آیا خون این همه شهید، از زبان لحظات و تاریخ سخن نمی‌گویند... آیا به همین بسنده می‌کنند، که جنازه مطهر چند شهید را، در جاهایی که اصلا مناسب نیست دفن کنند. اگر راست می‌گویند، چند جنازه هم در بازار، در دستگاه قضایی، در کنار کاخ‌های اشراف، در دامنه‌های توچال - نه قله توچال- در میدان بار، در اتاق اصناف و … و در مجلس و در میان هیئت مجریه (دولت) دفن نمایند.

16 Azar 93 ، 15:42 محمد حسنی
کوروش!، کدوم مرجع تقلید خل و مزخرفی گفته هرکی در راه اعتقاد خودش کشته بشه، شهیده؟!.
اگه برام آوردی به خدا حاضرم اسلام و شیعه رو بذارم کنار!.
اگه اینجور بود، ملت سر کار خدا هستند که صد و بیست و چهار هزار پیغمبر و صد و چهار کتاب آسمونی و چهارده معصوم بیان زمین؟!.
خب هرکی یه اعتقادی داره و یه چیزی رو میپرسته و لابد همه شون هم تو راهشون بمیرن شهیدن دیگه!، بزنن همدیگه رو لت و پار کنن برن بهشت!، دین مین میخوان چه کار؟!.
انسانیت میخوان چه کار؟!.
فرهنگ میخوان چه کار؟!.
فک کن با این وضع من دختر عمومو که شوهر هم داره به الوهیت میگرم و میرم از چنگ شوهرش میکشمش بیرون و پرستشش میکنم، یا به الاهه ی خودم که زن مردمه میرسم و یا در راه آرمانی بلهوسی مقدسم به درجه ی شهادت نایل میشم!.
سلام بر شهدای داعش!، درود بر مجاهدین صهیونیست! و رزمندگان آمریکا!، همانانانی که همچون شهید بزرگ ابن ملجم مرادی حماسه ها آفریدند!/خخخ.
17 Azar 93 ، 09:30 کوروش
محمد حسینی خان من مرجع تقلید ندارم ولی مرجع تقلید دیگران مزخرف حساب نکن متاسفم برایتان
اما:
در جنگ بین ایران و عراق هر دو کشور هم مسلمان هستند ، هزاران نفر بیخودی کشته شدن حالا سوال من اینه آیا فقط کشته شدگان ایران شهید محسوب میشن یا کشته شدگان عراق هم شهید محسوب میشن؟ آیا جنگ ایران و عراق برای دفاع از دین بود یا برای حفظ خاک کشور عراق و ایران؟ آیا کشته شدن در راه دفاع از خاک وطن شهید محسوب میشی یا نه؟(مردم هردوکشور هم به اذعان خودشان تابع رهبرانشان بودند)


کسی که در راه دفاع از عقیده ،جان، مال و حق خانواده‌اش کشته شود،شهید از دنیا رفته است. (کنزالعمال، خبر 2116، پیامبر اکرم ص) (اصول کافی، ج 7، ص 296، پیامبر ص

پیامبر فرمود: مَن عاشَ مداریاً مات شهیداً هر کس طورى زندگى کند که مردم از او آزارى نبینند و در حال مداراى با مردم از دنیا برود، شهید از دنیا رفته است(کنزالعمّال، حدیث 7173 و



ضمنا یک مرجع تقلید هم که مورد حصر رژیم مقدس جمهوری ایران بودیعنی منتظری که سایت ایشان هم فیلتر شده

1-در اکثر استفتاها ی خود کشته شدن دانشجویان در مقابل این رژیم را شهید قلمداد نمودند

2-یا مراجع تقلید نظیر آیت الله خوی فرزند ارشد خویی معروف مردم را مبارزه علیه حکومت غیر معصوم دعوت نموده وچنانکه کشته شود شهید محسوب میکند.

مراجع تقلید شما فقط مرجع تقلید نیستندبیشمار مراجع داریم.



تاکید میکنم هرکس بصورت تحقیقی وعقلی به موضوعی رسیده باشد و دراین راه ارزشمندترین موجودی خودرا یعنی جانش را فدا کندپس چی محسوب میشود.(خدا بالا نشسته است)

حالا یکی راهبرش خمینی است یکی راهبرش ابوبکر بغدادی است.وخدا در آن دنیا به حسابات رسیدگی میکند
پاسخ:
تفسیری که شما می کنید دقیقا مثل تفسیریست که خوارج از آیات و روایات میکردند
لطفا احادیث و آیات رو تفسیر به رای نکنید
در جنگ هشت ساله ما مدافع بودیم و اونها مهاجم ما از رهبرمان حضرت امام تبعیت میکردیم و اونها از رهبرشان صدام!... حالا بنظر شما هر دو این ها شهید محسوب میشوند? یعنی ائمه ما خدای نکرده انقدر ساده اندیش بودند که بین این دوتا هیچ تفاوتی قائل نشوند!
17 Azar 93 ، 09:32 کوروش
سلام بر شهدای داعش!، درود بر مجاهدین صهیونیست! و رزمندگان آمریکا!، همانانانی که همچون شهید بزرگ ابن ملجم مرادی حماسه ها آفریدند!

sandiskhor.blog.ir


ضمنا سریالهای اهل سنت و فیلمهایشان را در مورد عمر و صحابه که مورد لعن ماست ولی چه بسیار شهید درراه خدا قلمداد میکنند

من البته تحقیقی به موضوع نگاه میکنم تابع شماها و اونها نیستم
ولی کشورهای مسلمان هم زیاد هستند با تفاسیر مختلف
17 Azar 93 ، 09:38 کوروش
صد و بیست و چهار هزار پیغمبر؟؟؟؟؟؟؟؟؟


این که دقیقا عدد پیامبران چقدر بوده است، معلوم نیست در قرآن مسلمانان نیامده و رقم یاد شده در بحار الانوار مجلسی است که معتبر نیست و سرکاریه .
17 Azar 93 ، 09:39 بسیجی
متاسفم براتون با این استدلالهاتون اقای کوروش.
وقت کردین یه دور دیگه الفبای اسلامو و عقاید حقه شیع رو مطالعه بفرمایید.
17 Azar 93 ، 10:40 کوروش
محمد حسینی خان-مصوبه قاونی مجلس را دریاب:

خبرگزاری فارس: مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان سمنان اعلام کرد: 70 درصد مدیران دستگاه‌های دولتی و اجرایی استان سمنان ایثارگرند.

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8812010453#sthash.LUW75Rro.dpuf
17 Azar 93 ، 18:34 کوروش
تفسیری که شما می کنید دقیقا مثل تفسیریست که خوارج از آیات و روایات میکردند
لطفا احادیث و آیات رو تفسیر به رای نکنید

sandiskhor.blog.ir
من تفسیر نمیکنم من فقط نقل و قول میکنم

واعتقادی به به این مقوله ها ندارم من میخواهم مثل فنلاندی و سوئدی فکر کنم


راستی از این 5میلیارد نفر شهید چینی هم داریم یا شهید مسیحی در عالم جهان بودا و مسیحیت
17 Azar 93 ، 18:50 کوروش
متاسفانه در کشور ما
برای وام برای پست مدیریتی برای دانشگاه برای مسکن برای استخدام برای آرم ترافیک برای بیمه ندادن برای مالیات ندادن برای ثبت نام نوه در مهد کودک و هر زهر مار همش این برادان و خواهران ایثارگر در اولویت هستند

آقاجان کشاورز و کارگر و به انها باید بها داد

مصوبات مجلس و دستورالعملها خدایی چندتا به نفع کارگر و کشاورزه


آخه مگر ایثار گران بلغور نمیکنندما در راه خدا ایثار گری کردیم

چرا یه بام و دو بام هوا سر میزنند

وخودشان میایند برای خودشان امتیازات تصویب میکنند بعد اسمش میزاریم قانون مجلس
کدوم قانون کدوم کشک
18 Azar 93 ، 12:24 کوروش
(((((با موافقت نمایندگان، هزینه آب، برق و گاز مساجد، حسینیه‌ها، موسسات قرآنی، حوزه‌های علمیه، گلزارهای شهدا، امامزاده‌ها رایگان شد.)))))


مگه نمی گویند آستان رضوی کلی ثروت بادآورده داره (بذل و بخشش مردم ساده و احساساتی) چرارایگانش میکنند
باید کارتن خواب هارا ساماندهی کرد.
15 Mordad 95 ، 12:58 ابراهیم
چون در ایران امروز تمام مراکز رسانه ای و تبلیغاتی در دست سپاه پاسدارانه ، امیران و درجه داران و کمترین صاحب منصب در این ارگان دلش میخواد ارتقای درجه بده و چون در این میانه به خاطر اشباع شدن تمام مراکز حساس با سپاه پاسداران ، کمتر چیز دیگه ای واسه تصرف مونده ، یه عده سودجو برای ارتقای شغلی و کسب درجه شهدای گمنام رو در هر جایی که امکانش باشه دفن میکنن تا فارغ از فرهنگسازی درست یا اشتباهی که در آینده اتفاق میافته ، اونا به منفعت امروزشون برسن وگرنه علاقهء کسانی که شهدای گمنام رو در انواع و اقسام جاهایی که به شهادت ربط نداره دفن میکنن ، به کشور ، بیشتر از خانوادهء شهدا نیست
15 Mordad 95 ، 12:58 ابراهیم
چون در ایران امروز تمام مراکز رسانه ای و تبلیغاتی در دست سپاه پاسدارانه ، امیران و درجه داران و کمترین صاحب منصب در این ارگان دلش میخواد ارتقای درجه بده و چون در این میانه به خاطر اشباع شدن تمام مراکز حساس با سپاه پاسداران ، کمتر چیز دیگه ای واسه تصرف مونده ، یه عده سودجو برای ارتقای شغلی و کسب درجه شهدای گمنام رو در هر جایی که امکانش باشه دفن میکنن تا فارغ از فرهنگسازی درست یا اشتباهی که در آینده اتفاق میافته ، اونا به منفعت امروزشون برسن وگرنه علاقهء کسانی که شهدای گمنام رو در انواع و اقسام جاهایی که به شهادت ربط نداره دفن میکنن ، به کشور ، بیشتر از خانوادهء شهدا نیست

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.