ساندیس خور

هیئتی که در آن دغدغه مبارزه با اسرائیل نباشد؛ ابن زیاد هم سینه می زند!
ساندیس خور

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد...
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت...
ولی بسیار مشتاقم...
که از خاک گلویم سوتکی سازد...
گلوم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش...
تا که پی در پی دم گرم خویش را بر آن بفشارد....
و سراب خفتگان خفته را آشفته تر سازد...
تا بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
انتشار مطالب و نوشته های مـا با ذکر منبع و ارجاع لینک مجاز است.
mail: amin.davari@chmail.ir

پربازدیدترین ها
shobahat
مدیر تارنما

ساندیس خور

هیئتی که در آن دغدغه مبارزه با اسرائیل نباشد؛ ابن زیاد هم سینه می زند!





۳۸۵ مطلب توسط «امین داوری» ثبت شده است

سال‌ها منصفانه یا غیرمنصفانه، به اندازه یا بیش از حد، عده ای منتقد هاشمی بودند و تا ‌توانستند از بدی‌ها و اشکالاتش گفتند و نوشتند؛ حالا اگر چند خطی درباره خوبی‌هایش بنویسیم این را نشانه‌ی مرده‌پرستی و یا فراموشی آن نقدها ندانید، این را به حساب جبران قصور و بی‌انصافی‌های دوستان بگذارید.

هاشمی هرکه بود و هرچه کرد، با رفتنش دل‌های زیادی شکست. از پیام رهبری و استفاده از واژه خناس برای اولین بار گرفته تا پیام دولت مردان و سران کشورهای آسیایی و اروپایی، سخنان آیت ا.. طباطبایی، گریه های احمد توکلی، خاطرات دکتر باهنر و پورمحمدی. شاید یک علتش این باشد که بسیاری در باطن، هاشمی را دوست داشتند و با وجود همه انتقادها او را از خانواده انقلاب می‌دانستند.

و یک علت مهم دیگر هم شاید این باشد که در حقش افراط و تفریط‌ها و نامردی‌هایی صورت گرفته که همه می‌دانیم و حالا با این خبر ناگهانی چنان دچار شوک شده‌ایم که بی‌اختیار گریه‌مان می‌گیرد. ما مردمی که حتی پیش از سال 88 و 84 برایش انواع و اقسام شایعات را ساختیم و در هر شهر و روستایی، دور و نزدیک یک قطعه زمین به نام فرزندانش زدیم! و یا اهالی سیاست که روزی دشمن او را دشمن پیغمبر نامیدیم و روزی دیگر خود او را دشمن!
اینها مصیبت‌نامه نیست. حقیقت است. چه‌قدر برخی ها آلوده شده‌ایم به این سیاست کثیف و بی‌پدرومادر. دلیل ناراحتی امروز برخی ها چیزی نیست جز احساس تنهایی، احساس نامردی، احساس پریشانی و پشیمانی از اینکه چرا باید دقیقا بعد از مرگ هاشمی بیدار شوند و بفهمندکه نقد یک چیز است و تهمت چیزی دیگر؟
امروز هرکس مسوول اعمال خودش است. از خودتان بپرسید که چرا اینقدر دیر باید فهمید؟ آیا مثلا نمی‌شد به سیاست‌های اقتصادی و یا مدل توسعه او انتقاد کنم اما این را نشانه دشمنی‌اش با اسلام و ایران و انقلاب ندانم؟! چرا می‌شد اما ایراد کار من و بسیاری چون من این بود که به جای نقد سیاست‌ها و روش‌ها، شخص هاشمی را نقد کردیم و البته تخریب! ببین تفاوت از کجاست تا به کجا؟
 آیا اشک‌هایی که دیشب و امروز از چشم‌های منتقدانش جاری شده و یا این اندوه و ناراحتی قلبی، نشانه این نیست که همه ما خوب می‌دانیم هاشمی چه کرده و ما چه کرده‌ایم؟
و آدم وقتی دلش بیشتر می‌گیرد که صبر و استقامت عجیب او را در برابر این فراز و فرودها و ناملایمتی‌ها می‌بیند. وقتی پسران مرحوم طالقانی را بازداشت کردند، مرحوم طالقانی قهر کرد و تا مدتی ناپدید شد و جز برخی افراد خاص، هیچکس از جا و مکانش خبر نداشت! اما هاشمی؟ انصافا واکنش هاشمی در برابر بازداشت فرزندانش چه بود؟ وقتی از مجلس بیرونش کردند چه؟ وقتی در برابر میلیون‌ها بیننده تلویزیونی اسمش برده شد، چه کرد؟ نهایتا نوشتن یک نامه! و یا وقتی ردصلاحیت شد؟ طبعا همه اینها را می‌شود از زاویه‌ای دیگر هم دید اما کاش هرگز از حد انصاف و تعادل نگذریم.
احتمالا بعد از نوشتن این متن‌ها متهم می‌شوم به فراموشی گذشته و یا آن عادت بد "مرده‌پرستی" یا افراط و تفریط. خب بله! حرف من هم درباره همین افراط و تفریط است. مگر می‌شود در سیاست کسی دچار اشتباه نشود؟ اصلا سیاست عرصه همین فراز و فرودها و اشتباهات و اشکالات است و هاشمی هم از این قاعده مستثنی نبود؛ اما ما چه؟ ما یعنی جمیع "مردم و مسوولان و سیاسیون و شخصیت‌های انقلاب و دوستان و نزدیکان هاشمی" ما در سیر زندگی هاشمی و در مسیر پر فراز و نشیب زندگی سیاسی او و در تغییر و تحولات روحی و فکری و عملی او چه نقشی و چه تاثیری داشته‌ایم؟
آقای هاشمی روحت شاد

امید حسینی

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ 20 Dey 95 ، 12:17
امین داوری
امام خمینی: خانه نخرید، همه را صاحب خانه می کنیم

سال هاست دشمنان انقلاب از چنین جمله ای برای تخریب چهره حضرت امام بهره می برند و این در حالی است که عبارت "خانه نخرید، همه را صاحب خانه می کنیم" اصلا از حضرت امام نیست! بلکه برگرفته از مصاحبه آیت ا... خسروشاهی، رئیس هیئت امنای وقت بنیاد مسکن است.
از این که بگذریم حتی این تیتر ژورنالیستی و جنجالی روزنامه کیهان  -21 آذر 1358- در سخنان آیت ا... خسروشاهی نیز وجود ندارد و جالب است بدانید توسط خود روزنامه درج شده است!
اصل جملات ایشان در صفحه دوم این روزنامه: "...همانطور که قبلا وعده داده بودم با تشکیل بانک مسکن، مشکل مسکن در سرتاسر کشور حل شده تلقی می شود. کسانی که پول زیاد برای خرید خانه ندارند، در خرید خانه عجله بخرج ندهند."



در این مصاحبه پیش بینی شده بود با ایجاد بانک مسکن، متقاضیان طی اقساط صد ماهه یا با 20 درصد پیش پرداخت و تقسیط مابقی مبلغ، صاحب منزل شوند.
۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ 14 Dey 95 ، 12:16
امین داوری

چند سال پیش "گلوبال ریسرچ" مطلب جالب و قابل تاملی نوشت درباره علل واقعی بمباران اتمی هیروشیما، که در ادامه به بخشهایی از آن اشاره می کنم.
نکته جالب در گزارش گلوبال ریسرچ این است که دلیل واقعی بمباران اتمی ژاپن، وادار کردن ارتش ژاپن به تسلیم نبود، بلکه هدف اصلی، ارسال پیام آمریکا به شوروی بود!
نویسنده گلوبال ریسرچ در ابتدای گزارش خود نوشته بود: «من هم مثل همه آمریکایی‌ها فکر می‌کردم که آمریکا به خاطر پایان دادن به جنگ جهانی دوم و نجات زندگی مردم آمریکا و ژاپن، بمب هسته ای را در هیروشیما و ناکازاکی استفاده کرده، اما بسیاری از مقامات نظامی آمریکا چیز دیگری می‌گویند!»

«گلوبال ریسرچ» در ادامه به گزارشات متعدد و اظهارات مقامات مختلف نظامی و سیاسی وقت آمریکا و نیز مورخان و محققان اشاره می‌کند که حرف مشترک همه آن‌ها، این است که ژاپن حتی در صورت عدم استفاده از بمب اتمی هم قطعا تسلیم می‌شده است. حتی دانشمندان آمریکایی خطاب به وزارت دفاع آمریکا هشدار داده بودند که استفاده آمریکا از بمب اتم، علاوه بر آنکه چهره این کشور را در سراسر جهان خدشه دار می کند، در آینده نیز توافق بر سر عدم استفاده از تسلیحات اتمی را در جهان غیرممکن می سازد. با این حال، هیروشیما بمباران شد. چرا؟
براساس گزارش محققان و مورخان و اسناد به دست آمده، هدف اصلی آمریکا از بمباران اتمی، چیزی نبود جز ارسال پیام به شوروی! ترومن و مشاورانش عقیده داشتند که انحصار اتمی آمریکا، می‌تواند اهرم فشاری دیپلماتیک در مواجهه با شوروی باشد. در حقیقت بمباران اتمی ژاپن، اولین پرده از جنگ سرد بین آمریکا و شوروی بود.
در گزارش دیگری نقل شده که ترومن سه روز قبل از بمباران اتمی هیروشیما، مطمئن بود که ژاپن بدون بمباران اتمی هم حاضر به صلح است. این را مقامات بلندپایه نظامی آمریکا به رییس جمهور کشورشان گفته بودند. اما صلح و تسلیم شدن ژاپنی‌ها هم مانع بمباران اتمی هیروشیما نشد، چرا که هدف اصلی از این بمباران، فشار به شوروی بود!
به هرحال هیروشیما، توسط مدعیان حقوق بشر بمباران شد و 220 هزار انسان بی گناه کشته شدند تا فقط پیامی به شوروی ارسال شود!  روز بعد، ترومن رییس جمهور آمریکا رضایتش را از این اقدام جنایتکارانه با این عبارت بیان کرد: «موفقیتی بزرگ و غیرقابل مقاومت!» بی جهت نبود که پرسنل نظامی دخیل در بمباران‌ اتمی هیروشیما و ناکازاکی پس از اتمام عملیات مورد تشویق دولت وقت آمریکا قرار گرفتند!

امید حسینی

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ 06 Dey 95 ، 13:09
امین داوری

مصاحبه محسن میلانی با موسوی خویینی ها درباره مخالفت مرحوم مهدوی کنی با تسخیر سفارت آمریکا

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ 24 Azar 95 ، 09:48
امین داوری
- به نظرتون اف_14 سلاح ناکارآمدی بود؟!
- بله. برای کشوری مثل ایران ناکارآمد بود. و فروش هواپیماهای اف14 به ایران برای این بود که بهای تمام شده هواپیما رو برای ارتش آمریکا پایین بیارند! وگرنه این هواپیما به درد ایران نمی‌خورد که ما بخواهیم ازش استفاده کنیم! الکی می‌خواستند...
- ولی در جنگ عملاً از اف14 استفاده شد ؟
- کدوم جنگ؟!
- جنگ با عراق.
- یادم نمی‌یاد! یادم نمی‌یاد ما هواپیمای اف14 در جنگ با عراق استفاده کرده باشیم!!



این سوال و جواب آقای حسین دهباشی با آقای ابراهیم یزدی است. باورتان می شود؟ یعنی ابراهیم یزدی، وزیر خارجه دولت موقت، سیاستمدار و چهره برجسته نهضت آزادی که آدم بی اطلاعی هم نباید باشد، هنوز نمی داند که در جنگ، ما از هواپیماهای اف چهارده استفاده کرده ایم. هواپیمایی که اتفاقا در بسیاری از مواقع مایه قوت ما بوده است!

یکی از بزرگترین خیانت ها به تاریخ ایران و انقلاب، همین است که فرصت حرف زدن را از آدمهای سیاسی مملکت (مخصوصا مخالفان و منتقدان حکومت) بگیریم.
 جدای از بحث آزادی بیان و این قبیل شعارها، وقتی فلان آدم سیاسی را حذف کردی و یا فرصت حرف زدن را از او گرفتی و رسانه اش را هم فیلتر کردی، او کم کم در ذهن بسیاری، تبدیل به نخبه ای می شود که می توانست مشکلات مملکت را حل کند ولی اجازه اش را نداشت!
اما وقتی حرف زدن برای او آزاد باشد و رسانه ها به راحتی بتوانند او را به چالش بکشند، در آن صورت چیزی برای پنهان کردن ندارد. اگر واقعا حرف خوبی برای گفتن داشته باشد، که باید شنید، وگرنه خیلی راحت لو می رود. لااقل آن نگاه سیاه و سفید کنار می رود و نقاط ضعف و قوتش با هم دیده می شود.
این را نمی شود به طور قاطع درباره همه گفت، ولی به نظرم بسیاری از آدمهایی که توسط رسانه های حکومتی و یا رسانه های جناح اصولگرا، بایکوت و به انواع و اقسام لقب ها مفتخر شده اند (مثلا مرد خاکستری و مرد پشت پرده و فلان و بهمان) در صورت مصاحبه و اظهار نظر، چهره و شخصیتشان را به خوبی نشان می دهند.  
مصاحبه آقای ابراهیم یزدی را در سایت تاریخ آنلاین ببینید.
البته ذکر این نکته لازم است که منظورم به هیچ وجه کنایه به آقای یزدی و یا توهین و تمسخر ایشان نبود. من شخصا احترام خاصی برای ایشان قایلم.
هدف من بیشتر کنایه در خصوص حذف منتقدان حکومت بود. حرف من این است که اجازه بدهیم حرف بزنند و در معرض قضاوت مردم قرار بگیرند.
رویه فعلی به تدریج باعث می شود که افراد سانسور شده، چهره ای مظلوم و معصوم و قهرمان به خود بگیرند. نتیجه این امر هم چیزی نیست جز نگاه صفر و صدی به آنها.
در حالی که این حق طبیعی منتقدان است که هم رسانه داشته باشند و حرف بزنند و هم مورد نقد واقع شوند...
امید حسینی
۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ 09 Azar 95 ، 14:01
امین داوری

سال ها پیش، مصاحبه ای از آیت الله حسن زاده آملی در نشریه دانشجویی جرس (وابسته به دانشگاه صنعتی شریف) خواندم که ایشان در آن مصاحبه، با اشاره به دوران تحصیل خود، درباره دروس و رشته های مختلفی که خوانده بودند، توضیح می دادند.
علامه حسن زاده آملی، در آن مصاحبه به اساتید مختلف خود هم اشاره کردند و وقتی به اسم علامه شعرانی رسیدند، نکاتی را درباره جامعیت علمی ایشان بیان کردند و گفتند :
«آقای شعرانی ذوالفنون بودند. بنده همه اساتیدم را به تبحر در فنون مثل ایشان ندیدم. مثل این بزرگوار در تمام فنون ندیدم. آن جناب در همه علوم کتاب‌های دوره شفای شیخ الرئیس، ماهر و متبحر بود و علم عروض هم می‌دانست. یکی از کتابهای دوره شفا، علم موسیقی است. دانستن موسیقی که گناه نیست. حتی مرحوم شیخ بهایی در کشکول نقل می‌کند از مرحوم علامه که یک وقت برای معالجه بیماری، موسیقی به کار می‌رفته. مرحوم آقای شعرانی موسیقی هم می‌دانست"

 بعد از گذشت چند سال از آن مصاحبه، روزی در یکی از کتابفروشی های قم، کتابی را دیدم با عنوان "گفت و گو با علامه حسن زاده آملی " که شامل مجموعه مصاحبه های رسانه‌های مختلف با ایشان بود.
نکته جالب اینکه همان مصاحبه مذکور را در این کتاب پیدا کردم، اما در کمال تعجب، اظهارات علامه درباره موسیقی کاملا حذف شده بود!
آن وقت دوباره رفتم سراغ آن مجله دانشجویی، تازه فهمیدم که چرا علامه پس از اشاره به موسیقی، مجبور می شوند توضیح کوتاهی هم بدهند. آنجا که برای دفاع از خود در برابر کج اندیشان می گویند: دانستن موسیقی که گناه نیست! فلانی و بهمانی هم می دانستند و...


امید حسینی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ 01 Azar 95 ، 11:00
امین داوری